1. Konfutsiçilik fəlsəfi cərəyanı qədim çin müdriki Konfutsi (e.ə. 551-479) tərəfindən yaradılmışdır və çində ən geniş yayılmış fəlsəfi cərəyanlardan biridir. Hətta 17-ci əsrdə yaponiyaya nüfuz edərək təhsil sisteminə və dövlətçilik prinsiplərinə də güclü təsir etmişdir. Konfutsiliyin təbliğ etdiyi əxlaq normaları ailədə və cəmiyyətdə insanlar arasındakı münasibətlərin düzgün istiqamətləndirilməsində mühüm rol oynayır.

Konfutsiçiliyin təlimi
Konfutsi dövrünün əxlaq qayda-qanunlarını pisləyir və nicat yolunu qədimlərin rəbhər tutduqları prinsipləri dirçəltməkdə görürdü.
Bu dinin əsasını əcdadlara pərəstiş, xüsusi əxlaq fəlsəfəsi və tam itaətkarlıq təşkil edir. Konfutsi, əslində, etiraf edirdi ki, o, yeni təlim yaratmamış, sadəcə əcdadların, qədim müdriklərin ənənələrini yeni nəsillərə çatdırmışdır.
Bununla bağlıdır ki, Konfutsinin vaxtında qədim mahnılar, tarixi rəvayətlər, rəqslər barədə bir çox kitab zamanın ruhuna uyğun redaktə edilərək tədris vasitəsi kim istifadə olunmuşdur.

Konfutsiçilikdə tanrı
Konfutsiçiliyə görə baş tanrı Göydür. Ölkənin göy ilə qarşılıqlı münasibətlərində imperator—Göy oğlu xüsusi yer tutur və o, ölkəni Göy'ün adından idarə edir. Dinin təbliğçisi, peyğəmbəri, müdrik Müəllim Kun-dur. Yəni ki, Konfutsinin özü.

Konfutsinin təlimində beş fəzilət
Bu 5 fəzilət insan birgəyaşayının ahəngdar şəkildə tənzim edilməsini şərtləndirən əxlaqi keyfiyyətlərdən ibarətdir: insanpərvərlik, borc hissi, səmimilik, ədəb-ərkan və oğulluq ehtiramı.

(bax: konfutsinin kamil insan idealı)